Methode Spierkettingen

1st-1Arjo Mantel is gespecialiseerd in de methode Spierkettingen.
De Methode Spierkettingen werd ontwikkkeld door Leopold Busquet, een Franse osteopaat, die niet tevreden was met de duurzaamheid van de resultaten die hij met zijn behandelingen behaalde. Naast de osteopatische behandeling moest er meer gebeuren om een stabiele verbetering te verkrijgen. Ook het spierstelsel zou daarbij betrokken moeten worden omdat ook daarin de gevolgen van een trauma zichtbaar worden.
Zijn methode is via het NPI (Nederlands Paramisch Instituut) naar Nederland gekomen. Zij organiseerde de opleiding Methode Spierkettingen Busquet in Arhem van april 2004 tot en met januari 2006. Deze opleiding is door 20 Nederlandse fysiotherapeuten gevolgd. Zij hebben zich in aansluiting op deze opleiding verenigd in een nieuw opgerichte vereniging.

De methode berust voor een deel op oude kennis, technieken en inzichten, die in een nieuwe en samenhangende structuur zijn geplaatst.

Het globale uitgangspunt van de Methode Spierkettingen is dat het lichaam altijd streeft naar een comfortabel evenwicht dat op een zo economisch mogelijke manier wordt gehandhaafd.
Zodra er sprake is van een oncomfortabele situatie, door één of andere vorm van trauma, zal het lichaam zoeken naar een nieuw evenwicht om het comfort te herstellen. Dit zal dan wel minder economisch worden gerealiseerd. Overbelasting van één van de deelstystemen is het resultaat.

Deze deelsystemen, ook wel ketenen genoemd, vormen anatomische circuits waarlangs de fysieke en organische krachten van ons lichaam zich kunnen voortzetten. Is er geen vrijheid van bewegen van structuren in een keten, dan kunnen er compensaties ontstaan. Deze veroorzaken spanningen en een disbalans in de keten.
De keten kan bestaan uit één van de volgende structuren: spierweefsel, gewrichten, ingewanden, bloed- en lymfevaten en het zenuwstelsel. De structuur die deze weefsels met elkaar verbind is het bindweefsel.
Het is de bedoeling dat de patiënt voortdurend zijn houding en evenwicht moet kunnen handhaven en de interne en externe spanningen moet kunnen compenseren zonder dat dit fixatiepunten veroorzaakt in de verschillende ketenen.

Doelgroepen van de Methode Spierkettingen:
– Patiënten met chronische en recidiverende klachten van allerlei aard.
– COPD patënten.
– Sportbeoefenaars: verhogen van sportprestaties en preventie van blessures.
– (Kinderen met) reversibele houdingsafwijkingen.
– De pasgeborene met spanningen ondergaan tijdens de bevalling.
– Bekkenbodemdysfunktie.